Dobro normalne to takie dobro, kt贸re na popyt wzrasta wraz ze wzrostem dochodu, charakteryzuje je wi臋c dodatnia elastyczno艣膰 dochodowego popytu.  Przeciwnym przypadkiem jest dobro ni偶szego rz臋du, na kt贸re zapotrzebowanie maleje wraz ze wzrostem dochodu. Do d贸br normalnych mo偶na zaliczy膰 wi臋kszo艣膰 towar贸w nabywanych na rynku, o tym czy dane dobro mo偶na zaliczy膰 do grupy d贸br normalnych czy ni偶szego rz臋du decyduj膮 zar贸wno preferencje konsumenta jak i poziom jego dochod贸w. Zazwyczaj dobrami ni偶szego rz臋du s膮 podstawowe produkty 偶ywno艣ciowe kupowane przez konsumenta w sytuacji gdy go nie sta膰 na nic lepszego. Rozr贸偶ni膰 mo偶emy dobra podrz臋dne, dobra normalne oraz dobra wy偶szego rz臋du, r贸wnie偶 istnieje klasyfikacja, w kt贸rej dodatkowo wyr贸偶nia si臋 dobra pierwszej potrzeby, s膮 to dobra normalne oraz dobra wy偶szego rz臋du, a dobrami luksusowymi. W miar臋 wzrostu dochodu wielko艣膰 zapotrzebowania na 偶ywno艣膰 ro艣nie, jednak stosunkowo wolno. Wi臋kszo艣膰 rodzin, mimo wzrostu dochod贸w, nadal preferuje stosunkowo proste potrawy przyrz膮dzane w domu.


W ekonomi dobro podrz臋dne, jest to dobro na kt贸re popyt ro艣nie pod wp艂ywem spadku dochod贸w nabywcy ( b膮d藕 odwrotnie ilo艣膰 kupowanego dobra maleje wraz ze wzrostem dochod贸w konsumenta), w przeciwie艅stwie do towar贸w normalnych, w kt贸rych to zjawisko jest odwrotne. Dobra ni偶szego rz臋du cz臋sto kojarz膮 si臋 z ubo偶szymi grupami spo艂eczno- ekonomicznymi. Dobra podrz臋dne w tym znaczeniu oznaczaj膮 obserwowaln膮 zmian臋 dost臋pno艣ci, a nie 艣wiadcz膮 o stanie jako艣ci danych produkt贸w. Zazwyczaj dobra podrz臋dne to towary niedrogie, ale spe艂niaj膮ce swoj膮 funkcj臋, oczywi艣cie posiadaj膮ce substytuty, jednak w wy偶szej cenie.

Szczeg贸lnym przypadkiem dobra normalnego jest dobro luksusowe, kt贸re charakteryzuje elastyczno艣膰 dowodow膮 popytu >1, pozosta艂膮 cz臋艣膰 stanowi膮 dobra podstawowe, dla kt贸rych elastyczno艣膰 dochodowa popytu zawiera si臋 w przedziale 0; 1. Kiedy doch贸d konsumenta wzrasta udzia艂 wydatk贸w na dobra luksusowe w ca艂ym bud偶ecie ro艣nie, natomiast udzia艂 wydatk贸w na dobra podstawowe spada.

Szczeg贸lnym rodzajem dobra ni偶szego rz臋du jest dobro Giffena, jego cech膮 charakterystyczn膮 jest zwi臋kszenie zapotrzebowania na to dobro w艣r贸d ludzi o niskich dochodach przy r贸wnoczesnym wzro艣cie ceny. Sir Robert Giffen III zauwa偶y艂, 偶e w XIX wieku w Irlandii, kiedy cena ziemniak贸w wzros艂a, biedniejsze spo艂ecze艅stwo zamiast zrezygnowa膰 z kupna ziemniak贸w, zacz臋艂o spo偶ywa膰 ich w wi臋kszej ilo艣ci. Od tamtej pory zjawisko to nazywane jest jako Paradoks Giffena.