Gospodarka mieszana to system, który łączy w sobie cechy rynku i sposobu zarządzania tradycyjnych gospodarek. To połączenie zarówno sektora prywatnego jak i publicznego. Gospodarka mieszana ma trzy następujące cechy gospodarki rynkowej. Po pierwsze, chroni własność prywatną. Po drugie, pozwala to na ustalenie cen na wolnym rynku i prawach podaży i popytu. Po trzecie, siłą napędową jest motywacja do osobistego interesu jednostek. Gospodarka mieszana ma pewne cechy gospodarki nakazowej w strategicznych obszarach. Przede wszystkim, pozwala rządowi chronić swoją siłę roboczą i ludzi.

 

 

 

 

 

 


Do najważniejszych cech gospodarki mieszanej należy zaliczyć: 

  • środki produkcji mają charakter prywatną bądź publiczny, 
  • funkcjonuje społeczna gospodarka rynkowa, która cechuje się zainteresowaniem pracodawcy losem pracowników (perspektywa dobrych zarobków, pomoc socjalna, możliwość rozwoju i awansu) oraz aktywnością pracowników (wszelkiego rodzaju idee i pomysły pochodzące od strony pracowników są nagradzane i cenione, jeśli mają bezpośredni wpływ na lepsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa),  
  • istnieje wolna konkurencja w obszarze biznesu, szkolnictwa, służby zdrowia, prawa i administracji, 
  • państwo zapewnia opiekę socjalną swoim obywatelom w postaci nieodpłatnej służby zdrowia, zasiłkom socjalnym oraz stworzeniem warunków do życia osobom niezdolnym do podjęcia zatrudnienia, 
  • państwo w razie wystąpienia sytuacji kryzysowej jest gotowe wspomóc gospodarkę krajową poprzez stworzenie odpowiednich warunków prawnych i relacji na poziomie bank-przedsiębiorstwo, 
  • rozwój i stworzenie odpowiedniego poziomu innowacyjności drzemie w rękach wszystkich pracowników, a nie tylko właścicieli. 

Zasadniczo, większość mieszanych gospodarek zachowuje cechy tradycyjnej gospodarki, ale z pewnymi ograniczeniami. W klasycznej gospodarce mieszanej funkcjonuje nacisk na spory udział sektora publicznego oraz spółdzielczego. Oba sektory wzajemnie się uzupełniają i stwarzają warunki, do prawidłowego rozwoju systemu.