Globalizacja gospodarki to zjawisko odnosz膮ce si臋 do rosn膮cej wsp贸艂zale偶no艣ci 艣wiata gospodarek w wyniku rosn膮cej skali transgranicznego handlu towarami i us艂ugami, przep艂ywem kapita艂u mi臋dzynarodowego oraz szerokiego i szybkiego rozpowszechniania technologii. Globalizacj臋 gospodarek cechuje ci膮g艂a ekspansja i wzajemna integracja granic rynkowych, kt贸ra ma charakter nieodwracalny i jest wynikiem, tysi膮cletnich tendencji do rozwoju gospodarczego. Po艣redni膮 przyczyn膮 globalizacji gospodarek jest  rosn膮ce znaczenie informacji we wszystkich rodzajach dzia艂alno艣ci produkcyjnej. To w艂a艣nie, informacja i urynkowienie s膮 g艂贸wnymi si艂ami nap臋dowymi globalizacji gospodarczej. Innymi s艂owy, post臋puj膮ca globalizacja gospodarki 艣wiatowej w ostatnich latach opiera si臋 w du偶ej mierze na szybkim tempie rozw贸j nauki i technologii. Co z kolei wynika ze 艣rodowiska, w kt贸rym system gospodarczy szybko rozprzestrzeni艂 si臋 na ca艂ym 艣wiecie i rozwin膮艂 si臋 na podstawie coraz wi臋kszego transgranicznego podzia艂u pracy, kt贸ry przenikn膮艂 do poziom 艂a艅cuch贸w produkcyjnych w przedsi臋biorstwach r贸偶nych kraj贸w.

 

 


Globalizacja gospodarki - definicja.

Globalizacja gospodarki 艣wiatowej wi膮偶e si臋 r贸wnie z pewnym ryzykiem i konsekwencjami. Przede wszystkim globalizacja gospodarki faktycznie rozszerzy艂a, a nie zmniejszy艂a luk臋 mi臋dzy p贸艂noc膮 a po艂udniem. Wed艂ug niekt贸rych raport贸w opublikowanych przez ONZ liczba kraj贸w rozwijaj膮cych si臋, kt贸re skorzysta艂y na globalizacji gospodarek, jest mniejsza ni偶 20. R贸偶nica w dochodach per capita mi臋dzy najbogatszym krajem a najbiedniejszym kraj powi臋kszy艂 si臋 z 30 razy do obecnych 70 razy. Ponadto, globalizacja gospodarki stwarza ryzyko dla kraj贸w rozwijaj膮cych si臋, poniewa偶 mo偶e doj艣膰 do zafa艂szowania pewnych czynnik贸w zewn臋trznych. W otwartych warunkach gospodarczych konflikt mi臋dzy realizacj膮 zewn臋trznej r贸wnowagi ekonomicznej a wewn臋trznej jest wielk膮 przeszkod膮 w polityce makroekonomicznej kraj贸w rozwijaj膮cych si臋, poniewa偶 os艂abia ich zdolno艣ci do kontroli i regulacji makroekonomicznych.